Ta’dil ve Tebdil Salahiyet Belgesi

Münazarat eseri yeniden neşre hazırlanırken Üstad Bediüzzaman talebelerinin de tashihte yardımını istemiş ve kendilerine bu noktada tashih için salahiyet vermiştir.

Nüshanın kenarına Üstad Bediüzzaman kendi elyazısı ile şu tarihi notu düşmüştür:

"Kırkbeş sene evvel bedevi aşaire olan bu dersler, şimdi Nur'un şakirdlerine de bir ders olabilir diye kalbime ihtar edildi. Ben de Medreset-üz Zehra erkânına havale ederim. Lüzumsuz, münasib olmayan kelimeleri çıkarıp bu zamana ve Nurculara muvafık kısmını yazsınlar. Tâ Eski Said dahi bir Nurcu olsun, o zamanda münferid kalmasın."

 

Bu not gayet ehemmiyetlidir. O dönemde yerleşik hayata geçmemiş göçebe aşiretlere verilen bu derslerin, günümüzde Nur şakirdlerinin istifade edebileceği dersler olmasından dolayı yeniden neşredilmesinin lüzumu ifade edilmiştir. Üstad Bediüzzaman'ın verdiği bu salahiyetin (yetkinin) manevi kuvvetiyle Hüsrev ağabey gibi talebeleri bu emri yerine getirmiş, yapılan düzenlemeler bizzat Üstad tarafından görülerek tasvib edilmiştir.